نقش چشمگير جوانان در توسعه پايدار

از دهه١٩٩٠، شاهد تغيير ديدگاه بشريت نسبت به منابع طبيعي و طبيعت هستيم و تفکر بهره برداري صرف از بين رفته و نگاه محافظتي تولد يافته است.
سازمان ها و نهادهاي فراواني درجهت تعميق اطلاعات زيست-محيطي در جهان و تحقق توسعه پايدار در ميان ملل کوشش نموده اند. کنفرانس استکهلم که نقطه عطف سياست هاي بين المللي محيط زيست به شمار مي رود، توانست تأثير حفاظتي شگرفي را نسبت به محيط در اذهان جهانيان برجا نهد. اين کنفرانس، بنياد اقدامات مهمي در زمينه مسائل زيست- محيطي شد؛ از جمله «منشور زمين» و «دستورکار بيست و يکم از فصل بيست و پنجم». اين دستورالعمل به نقش جوانان در مديريت بهتر و بهبود کره زمين و توجه به مسائل زيست- محيطي در سده 21 اشاره دارد.
سير تحول انديشه و بهسازي محيط زيست، بر اين امر دلالت دارد که شرط نخست رسيدن به توسعه پايدار، حضور مؤثر يکايک افراد جامعه است. قاعده اصلي، آن است که مردم با هم شريک باشند و از زمين و منابع آن مراقبت کنند. نقش محوري انسان و نيازهاي او، يکي از مهم ترين ابعاد کنفرانس ريو است؛ به همين جهت، مشارکت و تعهدپذيري در دستيابي به اين هدف امري است اجتناب ناپذير؛ زيرا هر بند از فرهنگ توسعه پايدار دلالت دارد بر مشارکت جوانان، سرمايه هاي ذهني هر جامعه براي تحقق و دستيابي به آرمان  هاي نهايي است و حضور آنها در ابعاد مختلف جامعه، روح و انرژي تازه اي را به همراه خواهد داشت و اين خود، کارايي و تحولات را در پي مي آورد. تشويق جوانان به پذيرش مسؤوليت و تعهد در کليه ابعاد توسعه پايدار، باعث مي شود که ايده هاي جديد و نويني مطرح شوند و اين درحالي است که جهت دهي مثبت و سازنده جوانان، توان و نيروي آنها را براي فعاليت بيش تر خواهد کرد.
در نظر گرفتن نقش کليدي نيروهاي جوانان، باعث ارتقا و تداوم مسيرهاي مناسب فعلي خواهد شد و لذا بايد امکانات و تسهيلات بيش تري براي ساماندهي به اين بخش در نظر گرفته شود  تا حضور آنها بيش از پيش نظام مند و يکپارچه گردد. دسترسي جوانان به انواع آموزش ها و به کار بستن اقدامات ابتکاري در کشور، يکي از روش هاي مطلوبي است که در کاهش بيکاري فعلي آنها نقش ارزنده اي دارد. تدوين و اجراي چنين روش هاي مثبتي در سطح کشور، پديدآورنده فرصت هاي جديد براي اشتغال خلاق جوانان خواهد بود.
در جوامع انساني، از جوانان که تشکيل دهنده حداقل ٣٠ درصد از جمعيت کره زمين هستند، به عنوان ستون فقرات جامعه، نيروي ذخيره آينده چرخ اقتصاد يک کشور، نيروي آينده نگر و فعال، گنجينه ملي جامعه و دلسوزان صنعت ياد کرده اند و ادعا شده است که با توانمند سازي جوانان توسط دولت و ديگر سازمان هاي مربوطه و درگير کردن جوانان امروزي در تصميم گيري هاي محيط زيستي و نيز در پياده سازي اين نوع برنامه ها توسط آنان، نقش عملکرد آنان در تحقق توسعه پايدار، بسي پررنگ و حائز اهميت خواهد بود و باعث موفقيت هاي بلندمدت خواهد شد.
دانشمندان توسعه معتقدند که شالوده شخصيتي جوانان از آغوش مادر شکل گرفته و نقش آموزش مادران در تربيت جوانان توسعه‌گر بسيار تعيين کننده خواهد بود. پس ضروري است که در رفتار با کودکان، به‌ويژه از بدو تولد تا مهد کودک و دبستان، برنامه‌ريزي‌هاي جامع و همه‌جانبه داشته باشيم و تنها در اين صورت، پس از دوران دبيرستان و دانشگاه و ورود جوانان خلاق و توسعه‌گر به جامعه، شاهد تغيير و دگرگوني آينده کشور خواهيم بود.
واگذاري مسؤوليت‌هاي مناسب به کودکان در خانواده و سپس در مراحل مهد کودک، دبستان و مقاطع بالاتر توسط جامعه و درگير کردن دانشجويان در مراحل تحصيل دانشگاه يا فعاليت‌هاي اقتصادي و اجتماعي و نهايتاً جانشين پروري در بين مديران در ابعاد و سطوح مختلف مديريتي، مي‌تواند توسعه آينده کشور را رقم بزند. بي‌شک، جوانان آينده هر کشور را خواهند ساخت و اين وظيفه نسل‌هاي پيشين است که براي جوانان فرش قرمز پهن نموده و با آغوش باز مسؤوليت‌ها را مرحله به مرحله به آنان واگذار نمايند.
منبع: نشريه اتاق بازرگاني اصفهان