دستورالعمل صدور صورتحساب الکترونیکی

دستورالعمل صدور صورتحساب الکترونیکی (ویرایش RC_IITP.IS_V7.8) سازمان امور مالیاتی کشور کهن در اردیبهشت ۱۴۰۵ تدوین شده است. خلاصه این سند به شرح زیر است:

۱. هدف و دامنه کاربرد

• هدف: تبیین قالب، الزامات و چگونگی صدور صورتحساب‌های الکترونیکی و ثبت آن‌ها در سامانه مودیان به منظور ایجاد وحدت رویه و کاهش خطا.
• دامنه: کلیه مودیان مشمول قانون پایانه‌های فروشگاهی و شرکت‌های معتمد ارائه دهنده خدمات مالیاتی.

۲. انواع صورتحساب‌های الکترونیکی

در این دستورالعمل، صورتحساب‌ها به سه نوع اصلی تقسیم شده‌اند:

• نوع اول: شامل اطلاعات کامل خریدار، فروشنده و کالا/خدمت است. این نوع صورتحساب برای خریدار اعتبار مالیاتی ایجاد می‌کند.
• نوع دوم: شامل اطلاعات کامل فروشنده و کالا/خدمت است، اما ثبت اطلاعات خریدار اختیاری بوده و برای او اعتبار مالیاتی محسوب نمی‌شود.
• نوع سوم: همان رسیدهای پرداخت وجه (کارتخوان یا درگاه پرداخت) هستند که صرفاً شامل مبالغ و مشخصات پذیرنده بوده و فاقد اعتبار مالیاتی برای خریدار هستند.

۳. الگوهای صورتحساب

مودیان متناسب با نوع کسب‌وکار خود باید از الگوهای مشخصی (مانند فروش، فروش ارز، طلا و جواهر، قرارداد پیمانکاری، صادرات، بارنامه و غیره) استفاده کنند.

۴. تغییرات جدید (نسبت به نسخه ۷.۷)

در این ویرایش (۷.۸)، تغییرات مشخصی اعمال شده است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

• اعمال تغییرات در بخش تعاریف و قواعد کنترل و اعتبار سنجی (بخش ۳۵-۷).
• به‌روزرسانی قواعد کنترلی اختصاصی برای فیلد «نرخ برابری ارز با ریال» و «نرخ فروش ارز» (جدول شماره ۳۷).

۵. قواعد کنترلی مهم

• شماره منحصر‌به‌فرد مالیاتی: هر صورتحساب باید دارای یک شناسه ۲۲ کاراکتری یکتا باشد که شامل شناسه حافظه مالیاتی، تاریخ، سریال و رقم کنترلی است.
• زمان ارسال: فاصله زمانی بین صدور صورتحساب و ارسال آن به سامانه مودیان نباید بیش از یک هفته باشد.
• صورتحساب‌های اصلاحی/ابطالی: برای هر نوع تغییر یا ابطال، درج «شماره منحصر‌به‌فرد مالیاتی صورتحساب مرجع» الزامی است.