یادداشت حبیبالله شاهکرمی، رئیس انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات نساجی استان اصفهان
نساجی در پیچ سخت تابآوری
در چنین فضایی، بسیاری از بنگاهها با کاهش جدی درآمد و محدودیت نقدینگی مواجه شدهاند. یکی از مطالبات اصلی صنعتگران، فراهم شدن امکان تأمین مستقیم مواد اولیه توسط خود واحدها است. واسطهگری و افزایش قیمتها در این زنجیره، هزینه تولید را بهطور قابل توجهی افزایش داده و حاشیه سود تولیدکنندگان را بهشدت کاهش داده است.
فشار هزینهها و ناپایداری در تأمین مواد اولیه
از افزایش هزینههای تولید، از جمله رشد قیمت مواد اولیه و مشکلات در فرآیند تأمین و حملونقل، بهعنوان یکی از چالشهای جدی است. در برخی موارد، حتی وضعیت محمولههای وارداتی نیز نامشخص بوده و این مسئله بر بیثباتی تولید افزوده است.
حفظ اشتغال؛ اولویت اصلی صنعت نساجی
حفظ اشتغال مهمترین دغدغه فعلی است. بسیاری از واحدها با وجود مشکلات مالی، تلاش کردهاند بخش قابل توجهی از نیروی کار خود را حفظ کنند، اما ادامه این وضعیت بدون حمایتهای مؤثر، دشوار خواهد بود. در شرایط فعلی، فشارهای مالیاتی با در نظر گرفتن وضعیت واقعی بنگاهها تعدیل شود. در شرایط رکود، اولویت باید حفظ اشتغال باشد، نه افزایش دریافتهای مالیاتی.
نگرانی از افزایش هزینه انرژی
افزایش هزینههای انرژی، بهویژه برق، از دیگر نگرانیهای جدی صنعت نساجی است. اعلام افزایش قابل توجه تعرفهها از ابتدای اردیبهشت، فشار مضاعفی بر واحدهای تولیدی وارد کرده و ادامه فعالیت را برای بسیاری از آنها با چالش مواجه میکند. صنعت نساجی ایران در شرایطی با مشکلات داخلی دستوپنجه نرم میکند که در بازار جهانی با رقبای قدرتمندی، بهویژه چین، مواجه است. سهم بالای تولید این کشور از بازار جهانی و تمرکز آن بر حفظ اشتغال، رقابت را برای تولیدکنندگان داخلی دشوارتر کرده است.
ضرورت حمایت فوری برای جلوگیری از بحران اشتغال
در صورت عدم اتخاذ تصمیمات حمایتی فوری، این صنعت با کاهش بیشتر تولید و از دست رفتن فرصتهای شغلی مواجه خواهد شد. بر این اساس، تسهیل تأمین مواد اولیه، کنترل هزینهها و کاهش فشارهای مالیاتی، بهعنوان اقدامات ضروری برای عبور از شرایط فعلی مطرح میشود.
