گزارش تحلیلی چالش‌ها و پیشنهادات عملیاتی در حوزه توسعه تبادلات اقتصادی با کشور افغانستان

با عنایت به ظرفیت‌های استراتژیک بازار افغانستان و اهمیت تقویت دیپلماسی اقتصادی در راستای افزایش سهم بازار ایران، بدین‌وسیله گزارشی تجمیعی از دیدگاه‌های فعالان بخش خصوصی، موانع موجود و راهکارهای عملیاتی جهت استحضار و بهره‌برداری تقدیم می‌گردد
گزارش تحلیلی چالش‌ها و پیشنهادات عملیاتی در حوزه توسعه تبادلات اقتصادی با کشور افغانستان

۱. چالش‌ها و موانع کلیدی (وضعیت موجود)

فعالان اقتصادی در شرایط کنونی با چالش‌های ساختاری زیر مواجه هستند که منجر به افزایش هزینه تمام‌شده کالا و خدمات گشته است:

  • اختلال در تعاملات بانکی: فقدان کانال‌های رسمی انتقال ارز و تکیه بر سیستم سنتی صرافی که ریسک بازگشت ارز حاصل از صادرات را دوچندان کرده است.
  • بی‌ثباتی در رویه‌های مرزی: تغییرات لحظه‌ای در تعرفه‌های گمرکی و ساعات کاری مبادی ورودی (دوغارون، ماهیرود و میلک) که منجر به توقف طولانی‌مدت ناوگان حمل‌ونقل می‌شود.
  • نواقص زیرساختی و لجستیک: فرسودگی ناوگان حمل‌ونقل جاده‌ای و عدم اتصال کامل ریلی که امکان صادرات کالاهای سنگین و فله را با محدودیت مواجه ساخته است.
  • چالش‌های حقوقی و داوری: نبود پروتکل‌های قضایی و تجاری مدون برای حل‌وفصل دعاوی میان تجار دو کشور.

۲. پیشنهادات و راهکارهای عملیاتی (نقشه راه)

به منظور تسهیل روابط و بهره‌گیری از فرصت‌های بکر در حوزه خدمات فنی‌ومهندسی و ترانزیت، راهکارهای زیر پیشنهاد می‌گردد:

الف) حوزه پولی و مالی:

• عملیاتی نمودن مکانیزم تهاتر (Barter Trade) تحت نظارت بانک‌های عامل جهت تأمین مواد اولیه کارخانجات در ازای صدور کالاهای نهایی.

• تسهیل در پذیرش کارت‌های بازرگانی و ضمانت‌نامه‌های معتبر برای پروژه‌های خدمات فنی و مهندسی.

ب) حوزه زیرساخت و گمرک:

• اجرایی کردن «مدیریت واحد مرزی» به منظور حذف موازی‌کاری ارگان‌های مستقر در مرز و کاهش زمان ترخیص به کمتر از ۲۴ ساعت.

• توسعه انبارها و سردخانه‌های مشترک در مناطق مرزی جهت جلوگیری از ضایعات محصولات کشاورزی و فاسدشدنی.

ج) حوزه سرمایه‌گذاری و استراتژیک:

• تمرکز بر کشت فراسرزمینی در مناطق مستعد افغانستان جهت تأمین امنیت غذایی و نهاده‌های دامی کشور.

• ایجاد کنسرسیوم‌های صادراتی متشکل از شرکت‌های توانمند ایرانی برای حضور در مناقصات بزرگ زیرساختی افغانستان (برق، سدسازی و مخابرات).

۳. جمع‌بندی

توسعه پایدار روابط اقتصادی با افغانستان نیازمند انتقال از «تجارت سنتی پیله‌وری» به «شراکت‌های استراتژیک صنعتی» است. تثبیت قوانین صادراتی و ایجاد امنیت حقوقی برای سرمایه‌گذاران، کلید واگذاری بازار رقابتی افغانستان به رقبای منطقه‌ای خواهد بود.

امید است با اتخاذ تدابیر مقتضی، شاهد جهش در تراز تجاری و تعمیق روابط اقتصادی دو کشور باشیم.