آیا عشق به ایران می‌تواند جایگزین انتخاب عقلایی شود؟

سرمایه کجا می‌رود؟

این متن به تحلیل انواع ریسک‌های سرمایه‌گذاری در ایران (از جمله ریسک‌های سیاسی، اقتصاد کلان، ارزی، حقوقی و طبیعی) و جایگاه پرریسک کشور در ارزیابی مؤسسات بین‌المللی می‌پردازد. نویسنده استدلال می‌کند که برای جذب پایدار سرمایه، باید به جای افزایش سود ظاهری یا ارائه مشوق‌های موقت، برنامه‌ای واقعی برای کاهش ساختاری این ریسک‌ها و ایجاد ثبات اقتصادی تدوین کرد.
سرمایه کجا می‌رود؟

این گزارش تحلیلی از سوی مرکز پژوهش و بررسی‌های اقتصادی اتاق بازرگانی اصفهان به بررسی موانع کلیدی در جذب سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی در ایران می‌پردازد و تأکید می‌کند که علایق عاطفی نمی‌توانند جایگزین محاسبات عقلانی در اقتصاد شوند. متن با استناد به شاخص‌های بین‌المللی نظیر OECD و کوفاس، ایران را در میان پرریسک‌ترین مقاصد اقتصادی جهان دسته‌بندی کرده و خطراتی چون بی‌ثباتی ارزی، بحران‌های ژئوپلیتیکی و ضعف در حکمرانی اقتصادی را از عوامل اصلی فرار سرمایه می‌داند.

نویسنده معتقد است که رتبه‌های اعتباری ضعیف تنها اعدادی روی کاغذ نیستند، بلکه به شکل مالیات پنهان و افزایش هزینه‌های بیمه و تأمین مالی بر دوش تولیدکننده و مصرف‌کننده ایرانی سنگینی می‌کنند. طبق این منبع، مشوق‌های مقطعی مانند وام‌های ارزان یا معافیت‌های مالیاتی بدون کاهش ریسک‌های ساختاری و ایجاد ثبات قانونی اثربخش نخواهند بود.

در نهایت، راهکار خروج از رکود، تغییر رویکرد دولت از ارائه امتیاز به سوی امنیت‌بخشی به آینده و حذف خطرات پیش‌روی فعالان اقتصادی عنوان شده است.

علاقه‌مندان برای مطالعه کامل این گزارش، می‌توانند فایل پی‌دی‌اف را از لینک زیر دریافت نمایند.